28-04-05

Werkvreugde of werklast?

 

"Als je van je werk houdt zul je nooit hoeven te werken."

CONFUCIUS

 

Een zalig idee nooit te hoeven werken, tot je een beetje beter over de stelling nadenkt. Werken is een noodzakelijk gegeven en het is inderdaad leuk wanneer je een job vindt waarin je jezelf volledig terugvindt en waarbij je, je goed voelt in je vel. Dat je bij wijze van spreken niet eens door hebt of niet het gevoel hebt dat je aan het werken bent. Super!

Maar let op, er schuilt hier ook een enorm groot gevaar in. ’t Leven is meer dan werken alleen en dat mag je nooit uit het oog verliezen. Ook hier is een gezond evenwicht noodzakelijk. Anders keert dit zich vroeg of laat tegen je.

Het is erg confronterend als je plots beseft dat er niet veel meer in je leven is dan je werk. Als je plots gaat inzien dat dit werk op een bepaalde manier een soort blok geworden is aan je been dat andere dingen in je leven beperkt of verhinderd. Dan slaat de vreugde snel over in een ander gevoel die moeilijk te omschrijven valt.

Helemaal moeilijk, tot bijna onmogelijk wordt het wanneer je beseft dat je werk (dat je graag doet) een vlucht wordt voor je bestaande problemen. Hiermee los je ze niet op, je vermijdt gewoon dat je er aan denkt. Met als gevolg dat ze ook nooit opgelost zullen geraken en alleen maar groter worden en verder aan je vreten. En je het er jezelf alleen maar moeilijker en moeilijker mee maakt. Pas dan is de werkvreugde van weleer plots ver te zoeken.

What’s the problem, als ik mij maar goed in mijn vel voel. En als ik me nu eens goed voel als workacholic en alle voldoening die ik nodig heb uit mijn werk haal?

Maar doe ik dit wel of is het een vals gevoel van voldoening en enkel een soort troost/vlucht?

Als je loopbaan het belangrijkste lijkt op een bepaald moment, denk dan maar eens na over de volgende stelling:

"Je leven loopt langer dan je loopbaan, wat erna?"

Deze heeft mij in ieder geval wakker geschud. Niemand kan het volhouden om zijn hele leven lang aan hetzelfde tempo te werken, je hebt er na ook nog een leven, het zou erg zijn om dat deel van je leven alleen te moeten doorbrengen niet? Een schoon pensioen is toch mooiste beloning van een leven lang werken?

Greetz

LaSonrisa




19:37 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

wijze woorden die veel waarheid bevatten. Ik heb er lang over gedaan maar momenteel denk ik de balans in evenwicht te hebben tussen werk en "het leven er buiten" soms nog even uit evenwicht maar da´s niet zo erg.

Gepost door: fire | 28-04-05

Ik hou... ... enorm van mijn werk, maar ben er niet mee getrouwd.

Kindjes, vrouw en mezelf zullen altijd voor gaan.

Ik werk om te leven,
ik leef niet om te werken...

Gepost door: Kaajee | 02-05-05

werken... het heeft mijn hoofd ook al gebroken...
lang nagedacht op de zinnen die jij hier
na mijn denken weet te schrijven...
ik heb conclusies getrokken, ik ben op andere zeeën gaan varen...
het is een woelige zee waar je steevast de juiste knopen moet weten te vinden om je schip door te loodsen... Maar aan het eind is er een eiland waar je zacht op moet stranden... Ik schrijf expliciet moet want sommigen is dat niet gegeven... Ik wens het iedereen toe, dat daar een strand wacht... Zelfs af en toe moet je een tussenstop maken... Zee maakt na verloop van tijd immers sowieso zeeziek.

Gepost door: ac | 03-05-05

De commentaren zijn gesloten.