04-09-05

Afscheid nemen blijft pijn doen...

"Dood is een uitdaging die ons vertelt geen tijd te verspillen… Die ons vertelt elkaar nu meteen te zeggen dat we van elkaar houden."
LEO F. BUSCAGLIA

 

Toeval of geen toeval, maar de laatste tijd lijkt heel veel in mijn leven rond loslaten en afscheid nemen te draaien. Toeval of geen toeval? Ik laat het aan het toeval over...

Wat ik wel met zekerheid weet is dat loslaten nooit makkelijk zal worden, hoe vaak je er ook mee geconfronteerd wordt. Er bestaat geen ideale manier om met die gevoelens om te gaan, ieder verwerkt het op zijn eigen manier. Ieder verlies is ook anders.

Loslaten, soms kies je er bewust voor, al of niet omdat er geen andere keuze lijkt te bestaan maar soms word je er door gedwongen en heb je niet te kiezen. Dit laatste maakt het alleen maar moeilijker want dit soort loslaten kun je niet voorbereiden, kun je niet stap voor stap verwerken, je wordt er plots mee geconfronteerd en dan sta je daar: machteloos, een hoofd vol vragen en een boel gevoelens die je voortdurend uit balans halen en confronteren met jezelf en gevoelens die je nog niet kende. Je lijkt eerst alle controle even te verliezen om dan terug dichter bij jezelf te komen.

Sommige mensen kun je ook nooit volledig loslaten en dat hoeft ook niet. In je hart is er voor veel mensen plaats als jij de deur openzet. Wie in je hart zit, hoef je niet dagelijks te zien om hen echt graag te zien. Met sommige mensen heb je nu eenmaal een band opgebouwd (dit kan door iets kleins zijn, om iemands hart binnen te sluipen hoef je niet altijd de wereld te verzetten) en eens je die band hebt, raakt die heel moeilijk kapot, ook al lijkt het soms wel zo.

Dit laatste heb ik nu helaas aan den lijve ondervonden, ondanks wat er in het verleden gebeurd is (een belachelijke situatie achteraf bekeken) was die band nog sterker dan ik zelf dacht en dit besef maakt het recente verlies nog harder en pijnlijker. Mensen zouden makkelijker moeten kunnen vergeven en soms wat minder koppig zijn. Zonder twijfel is dit ook één van de vele sleutels tot geluk.

 

AFSCHEID

Afscheid nemen is met zachte vingers

wat voorbij is dichtdoen en verpakken

in de goede herinnering.

Is verwijlen bij een brok leven

en stilstaan op de pieken van vreugde en verdriet.

Afscheid nemen is met dankbare handen,

weemoedig meedragen alles wat waard is

om niet te vergeten,

is moeizaam de draden losmaken

en uit het spinrag der belevenissen

loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten

Leven is - vanaf de geboorte-

voortdurend afscheid nemen.

Loshaken om voort te gaan.

Zichzelf verliezen om zichzelf te vinden.

Het risico nemen van de graankorrel

om vruchten voort te brengen.

Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven.

Men leert het eigenlijk nooit.

Toon Hermans

 

Loslaten en afscheid nemen, is inderdaad één van de moeilijkste dingen in het leven, we leren het nooit volledig, stap voor stap moeten we er leren mee omgaan met vallen en opstaan en jammer genoeg gaat dit gepaard met heel veel pijn…

Greetz

LaSonrisa


21:07 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Loslaten en afscheid Je hebt het prachtig en treffend omschreven, ook het gedicht van Toon is erg passend. Loslaten is en blijft erg moeilijk, een ieder gaat daar op zijn of haar eigen manier mee om. Je hebt helemaal gelijk als je schrijft dat ,als loslaten een eigen keuze is dit anders is dan een gedwongen keuze. Afscheid nemen is moeilijk en gaat gepaard met vele emoties maar een dierbare zal altijd in je hart blijven zoals je ook schrijft.
Wat het vergeven en koppigheid van mensen betreft, sta ik volledig achter jou. Ik zie om me heen ook zoveel mensen die om welke reden dan ook geen contact meer hebben en te koppig zijn om te vergeven.
Hoe moeilijk kan het zijn om in gesprek te gaan en de dingen uit te praten en te vergeven?
LaSonrisa veel sterkte toegewenst.

Gepost door: MIJ | 05-09-05

voor jou ...van mij ...


Pijn is een boodschapper.
Hij brengt bewustzijn met zich mee.
Hij laat je weten waar en in hoeverre je jezelf voor de gek hebt gehouden of in de steek gelaten. Dat is belangrijk. Zolang je je niet bewust bent van het geweld dat je jezelf aandoet, kan je genezingsproces niet beginnen.
Pijn is geen straf. Het is een oproep je iets gewaar te worden, je verborgen verdriet tot je bewustzijn te laten doordringen.
Het is niet makkelijk om je pijn - en de roep om liefde die erachter zit - toe te geven. Maar zo kun je genezen.
Je wordt je bewust van de duistere, gedepriveerde aspecten van jezelf en brengt die onder je bewuste aandacht. Je bevrijdt ze.
Je brengt duisternis aan het Licht.

groetjes van mij,

Gepost door: jolanda | 05-09-05

Hallo Pam Prachtig verwoord en erg treffend. Afscheid nemen en loslaten is een pijnlijk proces. Het is zoals je zelf schrijft, je moet er stap voor stap mee leren omgaan. Veel sterkte.
Liefs

Gepost door: Purplerose | 10-09-05

Leo B. Prachtige site. Groet,

Gepost door: annemare | 07-11-05

afscheid ik vindt het echt prachtig wat hier boven geschreven staat hoor ik heb namelijk op een 1.5 jaar tijd een 5 tal mensen verloren en er is nog iemand die gaat volgen in het kort maar ik blijf proberen om het aan te kunnen al is het niet zo eenvoudig hoor met vriendelijke grtj van nijns peggy

Gepost door: nijns peggy | 26-07-09

De commentaren zijn gesloten.