12-09-05

Soms is loslaten de enige en beste optie

Onderstaand gedichtje schreef ik ongeveer een kleine maand geleden, de gevoelens er rond zijn al verwerkt. Vechten tegen verdriet en/of onmacht of  kwaadheid daar sloop je alleen jezelf mee en het vreet inderdaad al je energie op zoals Buscaglia in de one-liner beweert. Vergeven en loslaten, 2 belangrijke levenslessen die ik nu wel door heb. Ik wou het onderstaand gedichtje hier met jullie delen. Loslaten was niet makkelijk maar uiteindelijk wel een soort bevrijding. Na heel wat pijn ben ik uiteindelijk toch weer een levenservaring rijker en da betekent dat de pijn niet voor niks was.  Nu ben ik terug een vrij mens letterlijk en figuurlijk...

Loslaten

De laatste woorden heb ik net geschreven

Gewoon vriendschap kan ik je niet geven

Het is te pijnlijk

Ik zie je te graag

Daarom stel ik je nog deze laatste vraag:

Laat me los

 

Loslaten is niet altijd even makkelijk

Voor beiden wordt het nu even moeilijk

Ja jongen, ‘t zit er nu echt op

Mijn energie is op

dit zorgt voor hartenpijn

maar zo kon het echt niet langer zijn

 

Het loslaten is nu begonnen

Ik geef me gewonnen

Bij een strijd die geen strijd was

Ik ben blijkbaar niet diegene naar wie je op zoek was

Kansen kreeg je te over

Maar je greep ze niet en nu is het over

 

Elkaar loslaten is nu de enige oplossing

De enige manier voor verlossing

het ga je goed

Je bent een prachtig mens, besef dat wel

Verlies nooit de moed

Vaarwel.

 

LaSonrisa


20:41 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Prachtig gedicht heb je gescheven. Kan voelen dat je veel verdriet had toen je het schreef. Vergeven en loslaten zijn vreselijk moeilijk. Ik vind het heel erg knap van je dat je het hebt kunnen doen ook al heeft het heel wat pijn gekost. Zoals je schrijft nu ben je een levenservaring rijker en een vrij mens.
Groet,

Gepost door: Purplerose | 13-09-05

ook ik heb losgelaten... maar wat als de ander jou niet wil loslaten?

wat zou je daarmee moeten/kunnen doen?

Gepost door: jolanda | 14-09-05

ik vind dit een zo herkenbare tekst,
eentje voor op dit moment,
ik wou dat ik je woorden had,
om het hem voor de tweede keer duidelijk te maken

Gepost door: karin | 23-04-08

Herkenbaar Het is niet gemakkelijk, maar soms moet je de mensen loslaten die je graag ziet !

Gepost door: Tweetyeve | 08-11-08

Hallo,

ik vind het een prachtig gedicht en ik zit met hetzelfde probleem maar ben nog niet op het einde.
Mijn ex heeft het 8 maanden geleden zonder reden uitgemaakt. Hij heeft nu een nieuwe vriendin en vindt het blijkbaar leuk om mij zwart te maken. Het is zover gekomen dat ze racistische opmerkingen maakt over de oost-vlamingen (zij zijn west-vlamingen).
Waar houdt hij zich in godsnaam mee bezig?
Ik ben zo kwaad op hem en op zijn nieuwe tutebel. Ik zou ook opmerkingen kunnen geven over west-vlamingen maar ik doe dat niet, want ik heb respect.

Je hoort het dus, het is dringend tijd dat hier een einde aan komt en ik hem kan loslaten.
Alleen, hoe doe je dat?

Groetjes

Gepost door: Marie-Anne | 04-12-08

dit is heel eng lees hier vanalles wat ik de laatste tijd allemaal zeg?is dit de zoveelste wegwijzer?ben vandaag het blote voetpad gaan verkennen heb innerlijke rust gevonden en ben tot de conclusie gekomen dat "GEVEN" en "ONTVANGEN" een zijn de ene kan ni zonder de andere!

Gepost door: gini64 | 01-05-09

De commentaren zijn gesloten.