23-09-05

Don't Change Yourself, Just Be Yourself!

"Op de bodem van ieders bestaan ligt deze fundamentele onrust: dat wij anders zouden moeten zijn dan wij in werkelijkheid zijn."

E. DREWERMAN

 

Iedereen twijfelt wel eens aan zichzelf, iedereen stelt zich zelf wel eens in vraag. Op zich geen slechte houding want op die manier sta je even stil bij wie je denkt te zijn, je stelt je open en bereid om jezelf beter te leren kennen. Zijn we wie we denken te zijn of denken we te zijn wie we willen zijn?

Zelfkennis is het begin van alle kennis en wijsheid. Ik heb zelf het gevoel dat ik sinds ik hier bewuster mee bezig ben, mezelf ook beter heb leren kennen. Ook al was, wat ik vond, niet altijd even mooi, ik voel me er beter door. Die strijd is niet altijd even positief en zeker niet zonder lijden verlopen, soms kom je in die zoektocht kantjes van jezelf tegen die je liever niet zag/kent. Hiermee leren omgaan is de kunst. De zoektocht naar jezelf is ook nooit ten einde, als mens evolueer je en verander je constant door wat er om je heen gebeurt, door je eigen ervaringen en inzichten die je opbouwt gedurende je leven. Ter plaatse trappelen is nooit goed, leef je leven en stel je open voor de veranderingen en probeer er bewust mee om te gaan.

Hoe anderen jouw zien is in dit plaatje niet onbelangrijk, vrienden vormen in grote mate een soort spiegel voor jezelf. Maar pas op zien zij je wel hoe jij denkt dat ze jouw zien. En klopt wat jij toont van jezelf wel met de werkelijkheid?

Velen maken de fout door zichzelf te veel te willen veranderen omwille van wat algemeen aanvaard is, wat gaan de mensen wel niet denken, is een veel gehoord cliché. Maar wat de anderen denken is voor jouw niet van het grootste belang. In eerste plaats moeten we durven luisteren naar ons zelf, hoe moeilijk dit ook is. Het enige wat belangrijk is, is je goed voelen in je vel en niet wat de anderen van je denken. Het stomste wat je kunt doen is je wringen in een bepaald verwachtingspatroon dat tegen je natuur in is. Eerlijk duurt het langst ook als het erop neerkomt om eerlijk te zijn met jezelf. Echtheid straal je ook uit, een rol spelen houdt niemand een leven lang vol. Vroeg of laat val je door de mand. Het pijnlijkste is dit wanneer je die rol onbewust speelt en dus eigenlijk ook jezelf voor de gek houdt.

Iedereen is uniek en goed zo als hij/zij is. Blijf geloven in het goede van de mens. Niet iedereen kan gelijk zijn en dezelfde vaardigheden en talenten hebben. Accepteer iedereen zoals hij of zij is en begin met ook jezelf met je eigen mogelijkheden en beperkingen te aanvaarden. Pas dan kun je echt dicht bij jezelf komen en je ware ik ontdekken.

Geloof me voor iedereen is de persoonlijke zoektocht naar je ware ik een boeiend avontuur, ik ben blij dat ik de uitdaging aan ben gaan. De confrontatie met je ware ik zorgt voor pijn en is niet altijd even makkelijk maar het is zeker en vast de moeite waard en het geeft een enorme push aan je zelfvertrouwen.

Greetz

LaSonrisa


20:41 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-09-05

Nobody's perfect

"Have no fear of perfection – you will never reach it"

SALVADOR DALI

 

Perfectie, ik besef wel dat dit een onhaalbaar iets is maar jammer genoeg worden we door de stijgende verwachtingen in onze huidige maatschappij steeds meer die hoek ingeduwd. En het is inderdaad onhaalbaar, maar waarom wordt het dan steeds vaker van ons verwacht? Of beeld ik me dit in of erger nog ben ik reeds door de microbe van het perfectionisme vergiftigd/verbitterd?

Zoek ik misschien te veel de perfectie en is dat de reden dat ik het geluk steeds lijk te mislopen…

Bwaaa nee, ik moet gewoon wa meer leren luisteren naar mijn eigen, wat de rest denkt doet er niet toe, da is één van de sleutels die ik ontbrak en om het met de woorden van een ander te zeggen:

"Ik ben perfect in mijn imperfectie! Perfect, toch?"

ELS DE SCHEPPER

Greetz

LaSonrisa


21:32 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-09-05

Soms is loslaten de enige en beste optie

Onderstaand gedichtje schreef ik ongeveer een kleine maand geleden, de gevoelens er rond zijn al verwerkt. Vechten tegen verdriet en/of onmacht of  kwaadheid daar sloop je alleen jezelf mee en het vreet inderdaad al je energie op zoals Buscaglia in de one-liner beweert. Vergeven en loslaten, 2 belangrijke levenslessen die ik nu wel door heb. Ik wou het onderstaand gedichtje hier met jullie delen. Loslaten was niet makkelijk maar uiteindelijk wel een soort bevrijding. Na heel wat pijn ben ik uiteindelijk toch weer een levenservaring rijker en da betekent dat de pijn niet voor niks was.  Nu ben ik terug een vrij mens letterlijk en figuurlijk...

Loslaten

De laatste woorden heb ik net geschreven

Gewoon vriendschap kan ik je niet geven

Het is te pijnlijk

Ik zie je te graag

Daarom stel ik je nog deze laatste vraag:

Laat me los

 

Loslaten is niet altijd even makkelijk

Voor beiden wordt het nu even moeilijk

Ja jongen, ‘t zit er nu echt op

Mijn energie is op

dit zorgt voor hartenpijn

maar zo kon het echt niet langer zijn

 

Het loslaten is nu begonnen

Ik geef me gewonnen

Bij een strijd die geen strijd was

Ik ben blijkbaar niet diegene naar wie je op zoek was

Kansen kreeg je te over

Maar je greep ze niet en nu is het over

 

Elkaar loslaten is nu de enige oplossing

De enige manier voor verlossing

het ga je goed

Je bent een prachtig mens, besef dat wel

Verlies nooit de moed

Vaarwel.

 

LaSonrisa


20:41 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

11-09-05

Ode aan muziek, ik kan al lang niet meer zonder

"De muziek dient tot verstrooiing tot opvoeding tot aansporing van geest en hart en tot de bevrijding der ziel van de hartstochten"

ARISTOTELES

 

Muziek is ongetwijfeld één van de beste uitvindingen hier op aarde. Ik kan er niet alleen enorm van genieten maar haal er tevens veel energie uit en, ok het sleept mij ook soms mee. Maar de positieve dingen die door muziek worden gestimuleerd, vind ik toch wel overwegen en straf. Zal zelfs meer zeggen muziek heeft bijna altijd een helend effect.

Muziek brengt mensen dichter bij elkaar nergens is er meer sfeer, gevoel van gelijkgezindheid dan op een concert. Veelal is er zelfs niet zo veel nodig om de sfeer er in te krijgen.

Muziek is ook een ideaal middel om je ne keer goed uit te leven. Gewoon de volumeknop op maximum en dansen en zingen en doen waar je zin in hebt kan ongelooflijk veel deugd doen. Ideale manier om eens stoom af te blazen en da heeft iedereen wel eens nodig.

Muziek is de ideale begeleider bij het sporten, leidt je aandacht een beetje af en maakt dat je het veel langer uithoudt. Het iets hardere werk is hier ideaal voor.

Muziek is ook ideaal om te relaxen. Mediteren doe ik meestal met muziek, eerst concentreer ik me op de muziek die me rustig maakt en daarna ga ik over op mijn ademhaling en zo kom ik steeds dichter bij mezelf.

Muziek speelt met je gevoelens. Zorgt voor versterking van bepaalde gevoelens en daar maken filmmakers bv handig gebruik van. Goeie muziek is een ongelooflijke meerwaarde aan een film. Bij ontroerende films zorgt de pakkende muziek ervoor dat de traantjes sneller rollen.

Muziek maakt mensen terug blij en laat hen herleven. En bij het schrijven van deze zin moet ik zeker aan mijn oma denken. Die heeft onlangs de muziek opnieuw ontdekt en deels dankzij die muziek heeft ze zich kunnen aanpassen in het rusthuis. Regelmatig ga ik naar bib om haar nieuwe cd’kes te bezorgen weliswaar bijna altijd muziek uit de oude doos maar effect blijft hetzelfde. Ze herleeft en die muziek roept aangename herinneringen op waar ze dan over vertelt tegen familie of andere rusthuisbewoners. Sinds ze haar radiooke wa meer openzet, heeft ze ook meer contact met haar medebewoners. De stoelen in de gang voor haar deur zijn altijd bezet als haar muziek opstaat. De oudjes genieten allen mee. Vorige week stond haar buurvrouw zonder looprek te dansen voor de deur van mijn oma. We hielden beiden ff onze adem in maar da mevrouwke was zo enthousiast da we haar maar lieten begaan. Zalig om te zien hoe die oude menskes van een streepke muziek kunnen genieten. En ’t is nog veel zaliger om te zien dat mijn oma haar lach terug gevonden heeft…

Leve de muziek! Ik kan alvast niet meer zonder maar dit keer is het een gezonde verslaving dus zet die volumeknop maar een tandje luider!

Greetz

LaSonrisa


18:56 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-09-05

Afscheid nemen blijft pijn doen...

"Dood is een uitdaging die ons vertelt geen tijd te verspillen… Die ons vertelt elkaar nu meteen te zeggen dat we van elkaar houden."
LEO F. BUSCAGLIA

 

Toeval of geen toeval, maar de laatste tijd lijkt heel veel in mijn leven rond loslaten en afscheid nemen te draaien. Toeval of geen toeval? Ik laat het aan het toeval over...

Wat ik wel met zekerheid weet is dat loslaten nooit makkelijk zal worden, hoe vaak je er ook mee geconfronteerd wordt. Er bestaat geen ideale manier om met die gevoelens om te gaan, ieder verwerkt het op zijn eigen manier. Ieder verlies is ook anders.

Loslaten, soms kies je er bewust voor, al of niet omdat er geen andere keuze lijkt te bestaan maar soms word je er door gedwongen en heb je niet te kiezen. Dit laatste maakt het alleen maar moeilijker want dit soort loslaten kun je niet voorbereiden, kun je niet stap voor stap verwerken, je wordt er plots mee geconfronteerd en dan sta je daar: machteloos, een hoofd vol vragen en een boel gevoelens die je voortdurend uit balans halen en confronteren met jezelf en gevoelens die je nog niet kende. Je lijkt eerst alle controle even te verliezen om dan terug dichter bij jezelf te komen.

Sommige mensen kun je ook nooit volledig loslaten en dat hoeft ook niet. In je hart is er voor veel mensen plaats als jij de deur openzet. Wie in je hart zit, hoef je niet dagelijks te zien om hen echt graag te zien. Met sommige mensen heb je nu eenmaal een band opgebouwd (dit kan door iets kleins zijn, om iemands hart binnen te sluipen hoef je niet altijd de wereld te verzetten) en eens je die band hebt, raakt die heel moeilijk kapot, ook al lijkt het soms wel zo.

Dit laatste heb ik nu helaas aan den lijve ondervonden, ondanks wat er in het verleden gebeurd is (een belachelijke situatie achteraf bekeken) was die band nog sterker dan ik zelf dacht en dit besef maakt het recente verlies nog harder en pijnlijker. Mensen zouden makkelijker moeten kunnen vergeven en soms wat minder koppig zijn. Zonder twijfel is dit ook één van de vele sleutels tot geluk.

 

AFSCHEID

Afscheid nemen is met zachte vingers

wat voorbij is dichtdoen en verpakken

in de goede herinnering.

Is verwijlen bij een brok leven

en stilstaan op de pieken van vreugde en verdriet.

Afscheid nemen is met dankbare handen,

weemoedig meedragen alles wat waard is

om niet te vergeten,

is moeizaam de draden losmaken

en uit het spinrag der belevenissen

loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten

Leven is - vanaf de geboorte-

voortdurend afscheid nemen.

Loshaken om voort te gaan.

Zichzelf verliezen om zichzelf te vinden.

Het risico nemen van de graankorrel

om vruchten voort te brengen.

Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven.

Men leert het eigenlijk nooit.

Toon Hermans

 

Loslaten en afscheid nemen, is inderdaad één van de moeilijkste dingen in het leven, we leren het nooit volledig, stap voor stap moeten we er leren mee omgaan met vallen en opstaan en jammer genoeg gaat dit gepaard met heel veel pijn…

Greetz

LaSonrisa


21:07 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

01-09-05

Hier vind ik geen woorden voor...

"Laten we zacht zijn voor elkaar want het leven is een onduldbare pijn"

TOM LEMAIRE

 

Het leven kan soms zo hard zijn, vandaag enorm geschrokken toen ik een overlijdensbericht aan trof in onze postbak. Hoe is het mogelijk iemand van amper 31 jaar is er plots niet meer. Ik kan en wil het niet begrijpen en het doet verdomd veel pijn. Iemand loslaten zal nooit makkelijk worden ook al stond ze al een tijdje niet meer zo dicht bij me toch blijft het pijn doen. Ik ben er al de hele dag niet goed van en moet steeds denken aan de mensen die dicht bij haar staan/stonden, vooral haar partner. Die jongen zijn wereld zal voor goed ingestort zijn ze vulden elkaar zo perfect aan, waren samen één.

Katrien we gaan je allen missen.

LaSonrisa


22:05 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |