21-10-05

Dromen geven zin aan het leven, ook al bestaan ze uit luchtkastelen

 

 

"Is a dream a lie when you know it won’t come true"

ZORNIK

 

Dromen zijn bedrog een zin die iedereen wel bekend in de oren klinkt. Maar is dit wel zo? Zijn dromen bedrog of zijn dromen heel belangrijk in het leven? Iedereen droomt en iedereen heeft hopelijk dromen. Het is bij die laatste soort dromen dat ik hier even wil stilstaan.

Zijn dromen noodzakelijk of is een leven zonder dromen ook mogelijk? Ik ben eerder geneigd te geloven dat dromen noodzakelijk zijn, iedereen heeft een soort van doel nodig in zijn leven. Zonder heeft het denk ik allemaal weinig zin? Zijn mijn dromen leugens? So what? Ze maken het leven wel draaglijker.

Moeten die dromen haalbaar zijn of mag er daar een vleugje onzekerheid in aanwezig zijn. Ja, anders is het volgens mij geen droom maar alleen een stukje uitgestelde werkelijkheid. Niet alle dromen zijn haalbaar maar wat nu onhaalbaar lijkt is misschien later wel haalbaar en dit geloof zorgt ervoor dat die droom niet zinloos is en je een zekere kracht geeft om verder te gaan. Niemand kan trouwens de toekomst voorspellen, men kan er alleen maar naar gissen, en ja er zijn er enkelen die erin slagen om de grote lijnen te zien maar de details, die het de moeite waard maken, kan niemand voorzien.

Dromen kunnen ook een zekere balast vormen als je, je er te veel aan vast klamt en op blind staart. Vaak maak je ze zo zelf onrealiseerbaar. Iets te veel willen is van het goeie te veel. De gulden middenweg en de dingen wat meer gewoon op je af laten komen is de kunst. Maar dit is geen gemakkelijke kunst. Soms staan we onze eigen dromen in de weg gewoon omdat het lef ontbreekt om er volledig voor te gaan. Dat is jammer maar alles op zijn tijd is meer dan vroeg genoeg al kunnen sommige dromen niet vroeg genoeg verwezenlijkt worden als we mochten kiezen.

Mijn droom lijkt voor velen misschien makkelijk haalbaar al denk ik er zelf steeds vaker pessimistischer over. Heb ik te weinig geduld? Misschien wel maar 1 ding is zeker ik laat mijn droom niet varen en zo blijft het hier de moeite waard. Dit sprankje hoop houdt me recht maar houdt niet tegen dat ik soms toch wel eens een zwarte dag heb. Maar ieder leven bestaat toch uit vallen en opstaan, dus waarom zou ik panikeren. Ook al blijken mijn dromen achteraf leugens te zijn, ik blijf er in geloven.

 

Greetz

LaSonrisa






22:24 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-10-05

Iedereen heeft zijn verhaal en het luisteren is steeds de moeite waard!

"Alleen door andermans kleren aan te passen komen we erachter hoe groot we zijn"

JOHN LENNON

 

Of hoe klein we zijn. Luisteren naar andermans verhalen kan je tot nadenken aanzetten en veel inzichten bijbrengen. Ik heb de laatste dagen veel geleerd, ook al waren het 10 zware dagen, ze waren meer dan de moeite waard. Een paar van de opgedane inzichten ga ik jullie hier wel meegeven via de komende posts, een paar andere ga ik gewoon proberen toe te passen en draag ik mee. 1 ding is zeker ik zal nog veel terugdenken aan de gesprekken van de laatste dagen en ook aan de mensen die me die inzichten meegegeven hebben. Zij beseffen het niet altijd maar ze hebben mij weeral veel bijgebracht.

Wat mij het meeste bijgebleven is, is het feit dat er zoveel mensen echt eenzaam zijn en soms zijn die daar heel raar in terechtgekomen. Zelfs een paar heel sociale mensen zijn nu in een groot isolement gevallen. Raar om te geloven maar het kan verkeren in t leven.

Eenzaamheid, een smerige ziekte van onze tijd, die de evolutie van onze maatschappij gemakkelijk voed met het stijgende egoïsme en individualisme. Maar pas wie in de val loopt van het monster van de eenzaamheid kan zich inbeelden hoe erg dit wel is.

Tijdens de afgelopen 10 dagen ben ik als reisleider meegeweest op vakantie met een groep personen met een handicap. Ieder heeft zijn verhaal en meestal is da niet altijd rozengeur en mannenschijn. Soms denk ik van my life sucks maar eigenlijk heb ik het al bij al nog heel goed getroffen. Voorlopig heb ik toch geen reden van klagen, ik heb enkele heel goeie vrienden waar ik op kan rekenen, mijn ouders vallen redelijk goed mee en ik heb een leuke zus. Veel mensen hebben enkel zichzelf en hun verhalen vormen het bewijs dat een leven hier in onze huidige samenleving, alleen, heel hard is. Die week vakantie was voor hen meer dan het paradijs. Een schouderklopje en een knuffel betekend voor die mensen heel veel (nog iet wa ik bijgeleerd heb deze week, knuffelen kan heel veel deugd doen). En er is wa afgeknuffeld hoor de laatste dagen… Gewoon al het feit dat ze even iemand hadden die naar hen luisterde deed hen ongelooflijk veel deugd.

Die verhalen zijn voor mij altijd heel zwaar om te aanhoren. Confronterend en ze maken me ook wel eens bang. Wat als ik ooit alleen kom te staan, zou ik dit wel aan kunnen? Het zijn stuk voor stuk heel sterke mensen met heel veel moed en levenslust; ik weet niet of ik dit zou kunnen opbrengen mocht ik in hun schoenen staan. Chapeau voor hen ik bewonder hiervoor.

Ik ben op die 10 dagen weer heel wat te weten gekomen over me zelf en heb heel wat levenswijsheden opgestoken van deze prachtige mensen wat dat zijn het stuk voor stuk, boeiende mensen met een verhaal die de moeite van het aanhoren waard is, je soms ff wakker schudden en aantonen hoe klein we als mens wel zijn en dat we bijlange niet alles zelf in de hand hebben. Het leven kan soms verdraaid rare wendingen nemen en gelukkig weten we niet alles op voorhand. Geniet terwijl je nog kan met volle teugen en neem de dagen zoals ze komen. Carpe Diem!

Greetz

LaSonrisa




14:46 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-10-05

Even mijn grenzen verleggen!

"Tijd is zo relatief. Soms lijken de dagen te vliegen en is een uur te kort en soms kan een uur niet snel genoeg voorbij zijn. Ieder uur telt 60 minuten, iedere minuut 60 seconden, dat is een feit. Maar hoe komt het toch dat ieder uur niet altijd even lang lijkt?"
 
 
Hola!
 
Geen tijd gehad om te bloggen. Geen tijd?! Ik weet dat is een flauw excuus en ik ben de eerste om dat toe te geven. Voor leuke dingen moet je in het leven tijd maken, vandaar dus dat ik mij hier 5 minuutjes aan de pc plaats terwijl ik eigenlijk nog zoveel moet doen deze avond. Het wordt een lange avond...
 
Ja ik ben de laatste dagen druk bezig geweest met het oefenen van mijn Spaanse taalkunsten en de voorbereiding van een groepsreis die onder mijn vleugels georganiseerd wordt. Wie zelf vaak reist weet wat er allemaal bij komt kijken en aangezien er een hele verantwoordelijkheid op mij rust doe ik dit dan ook deftig. Dit verklaart meteen waarom je me hier de laatste tijd weinig in cyberspace aantrof.
 
Ik merkte net dat er een paar leuke reacties gepost werden en een paar nieuwe mensen mijn blogje bezochten. Als ik terug ben kun je rekenen op een reactie.
 
Niet getreurd ik blijf maar 10 dagen weg en dan maak ik mijn come-back hier in blogland.
 
Hou jullie taai en tot in den draai,
 
Hasta luego
LaSonrisa




20:45 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |