29-12-05

2005 tikt langzaam weg, 2006 komt eraan!

"Het leven is als een bos, rechtdoor kan nooit"

OLEG POPOV

 

De eindejaarsperiode is nog nooit mijn favoriete tijd van het jaar geweest. Het is het moment om terug te blikken op het voorbije jaar en het maken van goede voornemens voor het komende. En dat terugblikken in het verleden is niet altijd even gezond en goede voornemens leiden maar al te vaak tot pijnlijke overbodige teleurstellingen.

Iedereen lijkt vrolijk te moeten rondlopen maar achter vele lachende maskers schuilt er heel wat schijnvrolijkheid waar we de slag dubbel en dik later van terugkrijgen. Het is trouwens bewezen dat 24 januari de meest depressieve dag van ieder jaar is, en het is niet toevallig een kleine maand na kerst en nieuwjaar. En dan zwijg ik nog over de vele familiale verplichtingen waarbij een verplichte, geforceerde lach eerder zuur dan blij overkomt.

Veel evalueren is er bij mij niet nodig dit jaar. De balans weegt helaas weeral over naar de negatieve kant. En als dit jaren op rij het geval is begint dit op den duur toch wel wat frustrerend over te komen. Eigenlijk sta ik geen stuk verder in mijn leven dan vorig jaar, ik zit nog steeds in dezelfde situatie zowel privé als op het werk. Erg dat jaar na jaar te moeten constateren, zeker wanneer je jaar na jaar zegt van volgend jaar pak ik het anders aan…

Niet dat er geen enkel positief punt te bespeuren viel gedurende heel 2005, neen dit klopt niet. Er waren wel degelijk een aantal leuke, warme en toffe momenten. Maar die momenten waren eerder schaars, maar hierdoor des te waardevol.

Al jaren is de eindejaarssfeer eerder grijsheid dan blijheid, al moet ik toegeven dat 2004 nog veel erger was dan 2005 we zitten dus terug een beetje in de juiste richting al waren de laatste weken allesbehalve de leukste van het jaar en weken om zo snel mogelijk te vergeten.

Eigenlijk gaat het al van in de 2de helft van 2001, het jaar dat ik afstudeerde bergaf. Hiervoor had ik nog nooit grote tegenslagen (op 2 na die toen kleine rampen leken maar nu nog weinig voorstellen) gekend maar ondertussen heb ik mijn aandeel zeker en vast in gehaald. Afgestudeerd en ik dacht klaar voor het echte leven, nu begint het en we gaan er eens goed invliegen…. Maar de realiteit besliste hier anders over.

Het was belange niet allemaal rozengeur en mannenschijn, het was gedaan met de succesverhalen, plots leek zelfs mijn diploma minder waard. Het leek alsof toen pas mijn ogen open gingen. Welcome to the world, die alles behalve mooi was maar bikkelhard. De realiteit was een slag in mijn gezicht, de wereld verbeteren in een wereld die niet te verbeteren valt da zal niet lukken zu meiske.

Is dat alles? Is dit het nu "the real life"? Plots leek het eens zo rechte en duidelijk uitgestippelde pad niet meer zo recht en doken er steeds meer onverwachte zijwegen op. Niets leek te verlopen zoals verwacht, alle toekomstplannen vielen in duigen beetje bij beetje. Zijwegen die meer en meer omwegen bleken te zijn en mij steeds meer van mijn stuk brachten en ervoor zorgden dat het einddoel allesbehalve helder en haalbaar leek/bleef. Wat is het einddoel? Waar gaat mijn leven naartoe? Wat geeft mijn leven zin?…. vragen steeds meer onbeantwoorde vragen…

Uit alle omwegen heb ik veel geleerd en maar goed ook zo zijn ze niet voor niks geweest. Af en toe raakte ik het pad zelfs serieus kwijt. Eind 2004 leek ik bij wijze van spreken zelfs zo ver van het pad dat ik precies in een droge woestijn vol Fata Morgana’s van bedrog rond doolde als een zombie. Leven zonder echt te leven. En het rare is ik lijk daar een gat te hebben in mijn leven, een periode waar ik me bepaalde zaken zelfs moeilijk in tijd kan plaatsen of herinneren.

Gelukkig heb ik het juiste pad dankzij een paar goeie vrienden teruggevonden. En ik ben hen daar HEEL DANKBAAR VOOR! Ik mag mij meer dan gelukkig prijzen dat zij er toen waren en een positieve invloed hadden op mij. Voor hetzelfde geld kwamen er op zo een moment personen met minder goeie bedoelingen op het toneel en vond ik mijn weg nooit meer terug of erger nog maakte ik zelf een einde aan mijn weg…

Gelukkig is het allemaal goed uitgedraaid en ik ben als persoon gegroeid door die omwegen, al wou ik dat op het moment zelf niet altijd direct inzien. Nu raak ik ook nog af en toe van mijn weg, maar ik heb geleerd hier mee om te gaan. Ik probeer een positieve houding aan te nemen tov alles wat mij overkomt. Dit is niet altijd even makkelijk maar ik mag wel zeggen dat ik er bijna in geslaagd ben. Het NU is het belangrijkste moment, niet gisteren want dat is voorbij en niet morgen want dit moet nog komen. Een levenshouding die niet makkelijk is voor een pessimistische perfectionist en controlefreak zoals ik. Ik heb mij erbij neergelegd dat niemand de toekomst kan voorspellen, er is geen juiste of foute weg. Iedereen heeft zijn weg die hij moet doorkruisen en we nemen het leven best zoals het komt veel te sturen valt er vaak niet.

Ging het anders geweest zijn mocht de weg wel recht geweest zijn en zoals verwacht? Misschien wel, maar ging het dan beter zijn? Neen waarschijnlijk niet want vroeg of laat ging ik toch wel wakker geschud worden. Iedereen heeft zijn portie leed te verwerken. Iedereen maakt fouten en het leven is voor niemand simpel en voor iedereen een uitdaging. Ik ging een ander mens zijn, minder sterk maar vooral minder wijs zonder de obstakels op mijn weg. Gelukkig heb ik uit alle situaties geprobeerd het positieve te halen en ben ik niet bij de pakken blijven zitten want dat is het ergste wat je kunt doen. Terugvechten kan altijd maar je moet het willen.

In het najaar 2005 leek ik even terug op het goede pad en was de klim uit het dal goed gevorderd tot een bepaalde misverstand mij uit mijn lood sloeg. Dit deed mij beseffen dat ik nog lang niet stevig in mijn schoenen sta. 2005 eindigde door dit voorval heel wrang en bezorgde mij een grote uitdaging voor 2006. Een uitdaging die ik van ganser harte hoop tot een goed einde te brengen.

Voordeel van een reeks slechte jaren, het kan alleen maar beter worden, de kans dat 2006 een goed jaar wordt is dus vrij groot. Ik begin er dan ook met heel wat goede moed aan en probeer het in 2005 geleerde in de praktijk om te zetten. Voila bij deze mijn goede voornemens, zie je zelfs als je denkt van ik maak er geen, een mens zit altijd vol goede voornemens of nieuwjaar nu in zicht is of niet.

Dit moet lukken, we gaan er voor!

Gelukkig nieuwjaar aan allen!

Greetz

LaSonrisa




17:01 Gepost door LaSonrisa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

...
Geniet nog van 2005 en ook van 2006 natuurlijk! ;-)

Gepost door: Kaajee | 30-12-05

Beste wensen voor het nieuwe jaar. Heel veel geluk, liefde en een goede gezondheid. XXX

Gepost door: fire | 02-01-06

*** de allerbeste wensen en alle goeds voor 2006!!

Gepost door: jolanda | 02-01-06

De commentaren zijn gesloten.